Wij zijn alweer halverwege onze reis. We starten vandaag weer wat rustiger. Waar mogelijk iets meer uitslapen. Vervolgens een rustig ontbijtje op onze kamer. Met een ontbijt achter onze kiezen, konden we een plan maken voor vandaag. Op het programma staat een tripje naar Giza. Wellicht ken je dit gebied al vanwege de bekende piramides.

We namen een Uber naar de piramides. Over het verkeer hoef ik niks meer te vertellen. Dit is net zo’n chaos als elke andere dag. Onze chauffeur zette ons af voor de ticket office. Meteen kwam er een man naar ons toe. Ik kan je helpen met tickets. Ja, ja, dat ken ik inmiddels wel. No, I’m an Egyptian official. Hij wees vervolgens naar de ketting om zijn nek. Toen naar een bordje met ticket office. Wellicht klopt het dan wel wat hij zegt. We volgden hem naar de zijkant en inderdaad kon je hier tickets kopen. Zijn prijzen kwamen overeen met wat ik had gezien, dus misschien is deze man legit. Nadat wij onze tickets hadden gekocht, zei de man dat we de tickets aan hem konden geven. Nah, dit hoeft niet hoor. Hij drong er toch op aan, waarop wij beleefd weigerden. Hij accepteerde dit, maar liep wel mee naar de ingang. Hier stond een andere “Egyptian official”. Geef je ticket maar hier. Nee dankje, deze houd ik nog steeds bij mij. “Why not, don’t you trust me?” Nou, nee eigenlijk niet (haha). 

Uiteindelijk waren we binnen. Uiteraard kwam er meteen iemand naar ons toe. Of we een paard met huifkar in wilden. Nee, hier passen we voor. We lopen wel. “You can not walk there! It’s too long.” Nou… wij gokken het er wel op. Vervolgens hebben we van de ene kant van het complex naar de andere kant gelopen. Prima te doen! De afgelopen dagen hebben we dit vaker gehad. Nee, je kunt hier geen Uber nemen, die mag hier niet komen. Of je kunt deze straat niet in, is een een richtingsweg. We kunnen volgens veel Egyptenaren veel niet, maar als we het doen blijkt het toch wel te kunnen (haha). Nu is het natuurlijk de vraag wat ik vond van de piramides. Tjah, daar kan ik moeilijk veel over vertellen. Het is natuurlijk fantastisch om die piramides te zien. Als je je bedenkt dat deze bouwwerken zo’n 5000 jaar geleden gebouwd zijn, kun je je dat maar moeilijk voorstellen. Het is dan ook moeilijk om goed op de foto’s te krijgen wat wij zagen in het echt. Van plek naar plek lopende, werden we overal ook nog aangesproken door mensen. Want to ride a camel? Nee, dankjewel. You want to know the price? Nee, nog steeds niet. Where you from? Wij komen uit Nederland. Aaaah, Holland, allemachtig prachtig. En dit gesprek voerden we niet één keer, maar een keer of 20. 

Vanuit de piramides zijn we doorgelopen naar het panoramaterras. Hier bestelden we wat te drinken. Vervolgens hebben we hier een tijdje gezeten. Het was heerlijk om hier even te rusten. Een betere plek kun je je bijna niet bedenken. Je zit koel met een fris windje. De hele tijd komen er mensen voorbij. En dit alles met de piramides op de achtergrond. Omdat we zo lekker zaten, besloten we hier ook wat te eten. Voor mijn vader een broodje tuna melt en voor mij een tonijnsalade. Na even gezeten te hebben, besloten we terug te lopen naar de uitgang. Ergens wilde ik heel graag nog een ritje maken op een kameel. Maar toen we bijna op het punt waren om op twee kamelen te gaan, haakte ik toch af. Ik ben toch niet helemaal comfortabel op zo’n beest. Je zit best hoog en op de stenen glibberen ook de kamelen nog wel eens weg. Je zal zo’n beest toch op je krijgen… 

Eenmaal weg van het complex besloten we een stukje door Giza te wandelen. Dit hoeft niet hoog op je lijstje te staan hoor. Een beetje sketchy straten waar je maar weinig mensen vertrouwt. Wij besloten uiteindelijk maar om ergens een kop koffie te drinken en konden daar toevallig een potje dammen. Hier lekker gezeten, tot de prijzen weer kwamen. 200 EGP (€ 3,60) voor een koffie, koffie met melk en twee flesjes water. Klinkt goedkoop, maar is duur voor Egyptische begrippen. Ook hier was geen kaart te vinden, stom… Volgende keer toch eerst naar de prijzen vragen. 

Het was inmiddels aan het eind van de middag. We besloten op tijd te gaan eten, zodat we de zonsondergang bij de piramides konden zien. We hebben lekker uitgebreid Egyptisch gegeten. We kregen een driegangenmenu. Het voorgerecht was een bouillon van kip. Het hoofdgerecht was kip schnitzel voor Freddy en shish tawook (kip spies) voor mij. De hele tafel werd ook volgezet met kleine bijgerechten. En natuurlijk niet te missen in Egypte, een mandje brood. Het was allemaal erg lekker, maar ook erg vol. Nog een beetje ruimte overhouden voor het toetje (guave, meloen, suikersnack en koude hibiscusthee). Met een volle buik en slechts 1500 EGP (€ 24) lichter, gingen we naar de rooftop bar. Hier sloten we de avond af met een zonsondergang en uitzicht op de piramides.