We zijn twee dagen verder sinds het vorige bericht. Woensdag hebben wij een dagtripje naar Wenen gemaakt. Wij wilden sowieso één dag weg uit Boedapest. Toen ik zag dat twee andere hoofdsteden (Wenen en Bratislava) in de buurt lagen, wilden wij daar heen. Uiteindelijk werd het dus Wenen.

We kwamen aan bij de St. Stephen Cathedral. Misschien herinner je je deze naam nog wel. In Boedapest is er ook een basiliek van St. Stephen. Voor zover ik kon vinden, hebben de twee niks met elkaar te maken. De kathedraal in Wenen was ook een mooie kathedraal. We zijn hier ook nog naar binnen geweest. Dit doet mij dan weer denken aan de meeste kerken/kathedralen. Vanuit de kathedraal liepen we door naar Hard Rock. Als ik hier toch ben, mag een shirtje niet missen. Daarna zijn we doorgelopen naar een restaurant in een zijstraatje. Het restaurant leek al ouder en was van binnen in blokhut stijl; althans daar deed het ons aan denken. Er zaten vooral oudere mensen, dus we hadden het idee dat we een goede lokale plek hadden. Het leek naast een restaurant ook op een ontmoetingsplaats. Dit gold ook voor ons, aangezien we naast twee oude mensen werden geplaatst. Ik bestelde hier een wiener schnitzel (ben toch in Wenen) en Robin een kip cordon bleu. Samen met wat groenten en aardappelen kon dit prima door voor een AVGtje.

Na het eten hebben we door Wenen gewandeld. We zijn naar verschillende mooie gebouwen gelopen, maar niet echt ergens naar binnen gegaan. We hebben, op door de stad wandelen na, dan ook niet veel gedaan. Om de dag af te sluiten wilde Robin nog een typisch Oostenrijks toetje eten: kaiserschmarrn. Dit toetje was zelfs zo typisch dat we het nergens konden vinden. We zijn bij meerdere plekken naar binnen gelopen, maar het dessert stond nergens op het menu. Uiteindelijk werd het toen een kop koffie met sachertorte. Ook lekker.

We sloten de dag af in Boedapest in een net iets te fancy restaurant. Tenminste… Ze waren niet perse duur, maar oogden nogal luxe. Als voorgerecht nam ik hier een klassieker: Hongaarse goulashsoep. Lekker, maar niet veel anders dan hoe ik hem in Nederland ook wel eens eet. Als hoofdgerecht had ik een andere klassieker, namelijk chicken paprikash. Dit is kip in een paprika saus geserveerd met spatzle. Een lekkere maaltijd met kip die van het bot afvalt. Niks spannends verder.

Donderdag startte de dag bij de Lidl. Hier kochten we broodjes voor het ontbijt. Daarna liepen we door naar de Starbucks. Hier bestelden we koffie en gingen we lekker op het terras zitten. Deze zit namelijk op een leuk pleintje. Na het ontbijt zijn we doorgelopen in de richting van de Gellert heuvel. Onderaan de heuvel vind je een kleine waterval met daarboven een standbeeld. Dit was de eerste bisschop van Hongarije. Vanuit het standbeeld, liepen we door naar boven. Bovenop de heuvel staat namelijk het vrijheidsstandbeeld. Vanuit hier heb je een mooi uitzicht over de stad. Daarbij zou het beeld mooi zijn om te zien. Bij het beeld aangekomen, werden we teleurgesteld. Om het beeld heen stonden allemaal hekken met prikkeldraad. Je kon dus niet bij het beeld komen of er een fatsoenlijke foto van maken. Teleurgesteld liepen we naar beneden. Hier kwamen we nog twee mannen tegen die drinken verkochten. Slim, want mensen komen allemaal hijgend en bezweet boven aan. Het water van Robin was op, dus stelde ik voor hier wat te halen. Dit wilde ze wel. Het water kostte echter 700 forint (zo’n 1,75). Natuurlijk veel te duur. Ik ben een Nederlander en wil dit in ieder geval iets goedkoper. Ik vroeg dus of ze het ook voor 600 konden verkopen. Ze antwoordden direct dat dit geen probleem was. Ik natuurlijk balen… Wanneer ze zo snel happen, had ik het ook voor 400 kunnen proberen en voor 500 kunnen meekrijgen. Gemiste kans.

Nadat we het stuk weer naar beneden hadden gelopen, staken we de brug over en kwamen we uit bij de Grote Markt. Dit is de grootste overdekte markthal in Boedapest. We hebben hier doorheen gelopen en zagen vooral veel paprika. Hét ingrediënt van de Hongaarse keuken. Op de bovenste ring stonden ook meer kraampjes met t-shirts, truien, magneten en dat soort spullen. Ook kon je hier eten. Wij wilden eerst op de markt eten, maar besloten uiteindelijk iets simpels te halen. We hadden even niet zo’n zin in weer Hongaars voedsel. Dit komt meestal uit op vlees met paprika smaak.

Vanuit de grote markt namen we de bus naar Városliget. Een park in het noorden van de stad. In dit park vind je Széchenyi thermal baths. Dit is het grootste badhuis in Hongarije en wordt gerekend tot de betere badhuizen in Europa. Het is een groot complex met vooral veel verschillende baden. Ook kun je gebruik maken van een sauna, massage, fitness etc. Het is dus een wellness center. We hebben in dit complex de middag doorgebracht. Eerst lekker de sauna in. Tenminste, ik bleef erin. Bij Robin werden haar armbandjes erg warm. Daarna naar het thermobad met een temperatuur van 28 graden. Daar weer uitgekomen, konden we lekker in de zon liggen op een van de bedjes. Een lekkere ontspannen middag dus. Teruglopend naar de metro, kwamen we nog langs een kürtöskalács stal. Ze noemen dit ook wel chimney cake. Traditioneel wordt dit namelijk boven een houtvuur gebakken. Wij namen een kürtöskalács met kaneel aan de buitenkant en Nutella van binnen. Erg smakelijk! Misschien ken je dit gerecht nog wel van onze trip naar Praag. Hier heette het trdelnik.

Met een gevulde maag, gingen we ons even opfrissen in het appartement. In de avond aten we bij een pizza tent in het Joodse kwartier. We gingen er in ieder geval vanuit dat dit het Joodse kwartier was, omdat overal mensen met traditionele kledij of anders wel een keppeltje op liepen. Er was echter iets bijzonders hier. Naast het terras waar wij zaten, zat een grote stalen deur. Er was echter de hele tijd veel gedoe bij deze deur. Er kwamen veel Joodse mensen op af, stonden daar even en gingen weer weg. Het leek alsof ze naar binnen wilden, maar er niet inkwamen. Om de zoveel tijd kwamen er echter ook weer mensen naar buiten. Schuin tegenover het terras zat een Israëlisch restaurant. Hier kwamen ook vaak mensen uit om naar de deur te lopen. Heel bijzonder allemaal… Uiteindelijk kwam er ook een politie auto bij. Hier praatte een man (ik dacht de rabbijn) met de agenten. Komt er ineens een vrouw (ze leek Joods) aanlopen, begon de situatie te filmen/fotograferen en riep van alles naar de mensen bij de deur. Wat er nu aan de hand was? Geen idee… Uiteindelijk sloten we de avond af met een wandeling door de stad. Overdag is deze al mooi, maar ‘s avonds met alle lampen aan is het nog mooier!