For free? Yes please!

Dag 2 in Budapest breekt aan. Na een goede nachtrust, starten we vandaag weer rustig aan op. Als ontbijt kozen we vandaag voor de Lidl. Hier kochten we voor zo’n 5 euro p.p. ontbijt, tussendoortjes en lunch. Met verse broodjes liepen we de hoek om naar de Starbucks. Hier kocht ik een kop cappuccino en gingen we zitten op het terras. Deze lag aan een pleintje. Het leek dus net of we bij een bistro gingen ontbijten. Dit ontbijt was echter goedkoper.

Na het ontbijt hebben we een stuk langs de Donau gelopen. We wilden naar Buda (aan de andere kant van de rivier). Het nadeel was, dat de brug om daar het snelst te komen was afgesloten voor voetgangers. We moesten dus doorlopen naar de volgende brug. Met het lekkere weer van hier was dag geen straf. We hadden de goede voorspellingen al gezien. Ik had dus ook een korte broek mee. Dat kan hier prima! Na een stuk lopen, kwamen we aan bij Buda Castle. Hier rondgelopen te hebben, vonden wij dat ze op internet overdrijven over deze bezienswaardigheid. Het gebouw op zichzelf is wel mooi, maar niet enorm bijzonder. Je kijkt wel mooi uit over de stad, maar ik denk dat je mooiere plekken kunt vinden (houd de blog maar in de gaten!). Het kasteel zelf kostte geen geld, dus dat scheelde weer.

Na het kasteel liepen we een stukje verder naar de Fishermen’s Bastion. Dit is een bouwwerk dat ontworpen is eind 19e eeuw. De precieze reden voor het bouwwerk is mij niet helemaal duidelijk. Voor zover ik begreep is het gebouwd om de nabijgelegen Matthias kerk meer aanzicht te geven. Ik moet zeggen dat dit goed is gelukt! Het bastion is bijna sprookjesachtig met de verschillende “torens” en golvende lijnen. Door het zonnetje ziet het er uiteraard nog beter uit. Daarbij geeft het bastion een mooi Panorama uitzicht over de stad. Ik zou deze plek sowieso verkiezen boven het kasteel. Je kon ook de muur op, maar hier moest je voor betalen. Het was niet duur, maar wij gokten dat dit niet zo de moeite waard zou zijn. Na wat rondgelopen te hebben, besloten we even een pauze te nemen.

Na de pauze ben ik nog even naar de Starbucks gelopen. Ik moest naar het toilet en wilde de waterflesjes bijvullen. Je kon naar het toilet met een bon of moest 200 forint (zo’n 50 cent) betalen. Ik betaalde dit maar kreeg het geld weer terug. Terwijl er iemand naar buiten liep, bleef het hekje hangen. Oké, dan ga ik wel gratis. Toen we weer naar buiten liepen, wilden we weer naar beneden gaan. Toen we langs de toegangspoortjes van de muur van het bastion liepen, zagen we dat de bewaakster weg was en de poortjes open. We keken rond, maar zagen niemand die toegangskaartjes controleerde. Wij liepen dus maar gewoon de trap op en kwamen op de muur. Niet veel later zagen we dat de bewaakster weer terug was. We hebben even op de (kleine) muur rondgelopen. Het is dat dit gratis was, want zoals we al verwacht hadden was dit het geld niet waard. Het was wel even leuk omdat het gratis was.

Na Buda Hill – de heuvel waar de bovenstaande bouwwerken op gebouwd zijn – gezien te hebben, liepen we weer naar beneden. De indruk die we kregen is dat het Buda gedeelte van Budapest het rijkere gedeelte van de stad is. De omgeving zag er luxer uit en de koffietentjes waren hier duurder. Na beneden een stukje doorgelopen te hebben vonden we een tentje langs de rivier. Hier hebben we wat gedronken, een spelletje gespeeld en onze lunch gegeten. Dit terwijl we uitkeken op de boulevard (bij gebrek aan een ander woord) en de rivier daarachter. Na de (late) lunch, zijn we teruggelopen naar de winkelstraat. Hier ben ik wat gaan drinken en is Robin gaan shoppen. Tenminste, shoppen. Wel Hollands shoppen. Kijken, kijken en niet kopen.

In de avond zijn we gaan eten bij Hard Rock café. Ik kocht ik (uiteraard) een shirt. Dit keer namen we geen toetje bij Hard Rock. We wilden namelijk een strudel. Nu zit er een paar straten verderop een strudel restaurant die erg goed schijnt te zijn. Wij zijn hier dus naartoe gelopen en bestelden: thee, koffie, een appel, abrikozen en zure kersen strudel. Ik denk dat de zure kersen mijn favoriet was. Robin genoot vooral van de appel. Na de strudel zijn we nog doorgelopen naar het uitgaansgebieden in Budapest. In ieder geval het gebied voor de toeristen. Wandelend tussen de straten kom je dan ook allemaal leuke plekjes tegen. Zo ook (per toeval) een gamehall. Wij houden er altijd wel van spelletjes te doen en besloten naar binnen te gaan. We speelden hier een paar spelletjes voor we onze weg vervolgden. We kwamen uiteindelijk aan in de straat van de ruin bars. Dit was de plek om wat te gaan drinken volgens het internet. Daar aangekomen viel het een beetje tegen. Er liepen de nodige louche figuren. Ook niet zo gek als veel jongeren hier komen. De bar zelf vonden we niet bijzonder genoeg om te blijven. Toen we het straatje weer uitliepen, werd ons de eerste (waarschijnlijk) drugs al aangeboden. Nee bedankt.

2 gedachtes over “For free? Yes please!

Geef een reactie op Freddy Reactie annuleren