Na iets meer dan 2,5 dag in Lissabon, is het nu toch weer tijd voor een andere stad. Zou je dan toch langer in Lissabon kunnen verblijven? Ik denk het wel, maar voor mij had het niet gehoeven. Ik ben niet “verliefd” geworden op Lissabon. Ik had dit bijvoorbeeld meer met Rome, Barcelona, Osaka, Busan en zo nog wat steden. Dat zijn steden waar je jezelf dagen kan vermaken door ook gewoon lekker door de stad te lopen en ergens wat te drinken. Deze sfeer vond ik minder in Lissabon. Ik hoor van verschillende reizigers die ik in Lissabon gesproken heb dat Porto wel meer die sfeer heeft. Ik ben benieuwd…

Voor nu wilden we de laatste dag wel lekker rustig starten. We zijn naar Praça Dom Predo IV (ook wel Rossio) gegaan. Dit plein kwamen we gisteren tegen terwijl we door de stad liepen. We besloten om hier rustig te gaan zitten en te ontbijten. Dit terwijl er veel mensen en verkeer langskomen om naar te kijken. Helaas werd deze rust achter ons een beetje verstoord door twee mensen achter ons. Zij verkondigden boodschappen over god ofzo. We hoorden in ieder geval vaker iets voorbijkomen met Christo. Ook draaiden ze consequent Christelijke muziek. Na even gezeten te hebben, was Robin nog opzoek naar wat hemdjes en besloten we de winkelstraten in te gaan. Winkel in winkel uit, maar uiteindelijk zonder succes. Wel een aantal leuke dingen geprobeerd, maar niks was het echt. Dan toch maar de spullen pakken en op naar de volgende stad. We nemen de trein vanuit station Rossio naar Sintra. Deze rit duurt ongeveer 40 minuten en kost slechts € 2,25; een koopje dus!

In Sintra aangekomen, hebben we de spullen naar ons pension gebracht. Het pension was een villa waar iemand eerder gewoond heeft. Je krijgt vervolgens je eigen kamer met badkamer, een sleutel van de poort, van de voordeur en van je kamer. Wel een lekker huiselijk gevoel! Nadat we de spullen hadden weggebracht, zijn we naar de bushalte gelopen en hebben we de bus gepakt naar Cabo da Roca. Dit is het meest westelijke punt van Europa en grenst aan de Atlantische oceaan. Dit is ten eerste natuurlijk leuk om te zijn geweest, maar geeft ten tweede ook een fantastisch uitzicht. Er was wel een nadeel. Terwijl wij er naartoe reden, zagen we het al steeds bewolkter worden. Daarnaast bevindt de locatie zich direct aan zee, dus staat er ook een stevige wind. Dit samen leverde geen prettige temperaturen op. Gelukkig waren we niet de enige die hier geen rekening mee hadden gehouden. Menig persoon liep daar in zijn/haar zomerse kleding. Ook liepen de nodige vrouwen/meisjes met handdoeken omgeslagen tegen de kou. Jammer genoeg voor Robin had ze slechts een hemdje aan en had ze deze keer geen trui mee. Dat was een half uur met kippenvel rondlopen. Ik vond het wel fris, maar niet echt koud. Het was goed te doen. Ik was vooral te druk bezig met het mooie uitzicht dat we hadden.

We hebben hier een tijdje rondgelopen en een beetje foto’s/filmpjes (klik om het filmpje te zien) gemaakt. Uiteindelijk besloot Robin ergens naar binnen te gaan, terwijl ik nog even rondkeek. Toen ik ook naar binnen ging, zag ik dat Robin lekker een kopje thee en chocolade broodje had besteld. Ik bestelde dus ook maar koffie (dan krijg je in Portugal een espresso) en we hebben van binnenuit nog even genoten van het uitzicht. Vervolgens weer terug de bus in en op naar Sintra. Hier aangekomen, hebben we een stukje gewandeld naar het historisch centrum. Het historische kan er nu wel een beetje vanaf. Je zou het beter het toeristisch centrum kunnen noemen, aangezien het hier stikt van de toeristische attracties. Jammer genoeg betaal je dan ook meteen toeristische prijzen. Gelukkig had ik mij wel verdiept in waar te eten en vonden we een stuk verderop een leuk tentje waar je (wederom) tapas kon eten. En wij maar denken dat tapas een Spaanse vorm van eten is.

• 

• 

Het eten hier begon al goed vanwege de ambiance. Je zit leuk, we hadden een gezellige ober en alles wordt leuk geserveerd. Uiteindelijk bestelden wij verschillende tapas, waaronder:

• Lascas de batata frita (gefrituurde aardappel schil)
• Garnalen in een knoflook olie
• Geratineerde champignon met Iberico ham en geitenkaas
• Caldo verde com chouriço (groene kool soep met chorizo)
• Kabeljauw salade met kikkererwten
• Varkenswang in een champignon saus

Nog een korte toelichting? Stel je bij het eerste gerecht niks bijzonders voor. Het was gewoon een naturel chips. Als je in Portugal batata frita bestelt, dan krijg je meestal chips. Ik had iets bijzonderders verwacht, maar helaas. De groene kool soep klinkt misschien niet zo lekker, maar smaakte erg goed. De basis is een soort aardappelsoep legde de ober uit. Daardoor wordt hij ook wat dikker. Als laatst voegen ze de groene kool toe. De chorizo daarentegen vond ik helemaal niet lekker. Deze was onwijs vet. Volgens de ober houden de Portugezen hier juist van. Ook de varkenswang blijft een gerecht dat veel mensen niet zullen bestellen. Toch is dit een onwijs lekker stuk vlees van het varken. Het is bijna boterzacht en zit vol met smaak. We eindigden onze maaltijd met een toetje. Robin met een aardbeien cheesecake en ik met een appelkruimel en caramelmousse. De toetjes waren erg lekker, maar werden op een bijzondere manier geserveerd. Vooral die van Robin zag er opvallend uit (zie foto).