Weer een dag verder in Lissabon en weer een dag vol gebeurtenissen. Net als elke andere dag start deze dag met het ontbijt. We hadden niet zoveel zin in een heel zoet ontbijt zoals gisteren, dus besloten we een broodje te halen in een kleine supermarkt. Althans, dit was de planning. Ik had die ochtend een artikel gelezen over Portugees voedsel en besefte mij dat ik nog veel moest uitproberen. Ik wilde dus starten met een bifana sandwich. Dit is de Portugese variant van een broodje warm vlees. Robin hoefde dit niet en haalde en broodbol en pakje kaas in de supermarkt.

Vanuit de supermarkt was het 8 minuten lopen naar een van de betere tentjes die bifana verkocht. Alvast op google maps gekeken of het al wel open was en dit was het geval. Het tentje bevindt zich in het bekende Alfama district. Dit district bestaat uit veel steile heuvels. Na een korte klim, waren we bij het tentje. Op de gevel hing een briefje. Gesloten tot 23 augustus… Fijn dit. Helemaal voor niks omhoog gelopen. Geen probleem. Ik op mijn kaart gekeken waar er nog meer een bifana verkocht wordt. Ik zag dat dit in de buurt van Rossio (een pleintje achter ons hostel) was. Dit is weer ongeveer 8 minuten lopen. Bij het restaurant aangekomen zag het er leeg uit, maar ze waren wel open. Wij liepen dus naar binnen om vervolgens te horen van de man achter de bar “sorry, fechada.” Fijn dit, ook gesloten dus; dit terwijl google maps aangaf dat het open was. Dan maar alvast de appel eten die ik eerder in de supermarkt gekocht had.

Terwijl we opzoek gingen naar een nieuwe supermarkt, kwamen we langs een van de activiteiten voor die dag. We liepen per toeval langs de Santa Justa-Lift. Deze lift verbindt het centrum van de stad met een hoger gelegen plein. Onderin bij de lift zagen we niks waarmee we naar binnen konden. Misschien was deze nog niet open? Ik gekeken op google maps. Hij zou wel open moeten zijn… Even verder rond gekeken, zagen we dat je boven over een verbinding (die met het plein dus…) naar de lift kon lopen. Wellicht kon je dus vanuit die kant erin. Daar aangekomen, zagen we inderdaad wat mensen wachten en iets verderop en ticketautomaat. Ook hing er een briefje bij de ingang. “Gesloten vanwege corona.” Menen ze dit…? Waarom is alles (gisteren ook Torre de Belém) gesloten en staat dit nergens op internet fatsoenlijk aangegeven!? Dus… Wij gingen maar gewoon door naar de volgende activiteit. Ik kreeg ook honger, dus besloot ik maar een stuk van het brood van Robin mee te eten. Het brood had, naar mijn idee, een rare textuur en smaakte een beetje zuur. Het is dat ik honger had. Robin vond dit overigens wel meevallen.

Na een mindere start van de dag, gaan we zeker niet bij de pakken neerzitten. We besloten om met tram 28 in het Alfama district omhoog te gaan en vanuit daar naar Castello de Sāo Jorge te gaan. Ik had opgezocht vanuit waar je makkelijk kon opstappen in de buurt van Placa de Commercio (het bekende plein in de buurt van waar wij waren). De juiste straat was 3 straten verderop en al snel kwam tram 28 eraan. Hèhè, eindelijk hebben we succes. Voor 3 euro mag je met de tram mee en daar gaan we! Het ritje met de tram is leuk om te doen. Je rijdt door smalle straatjes steile hellingen op. Tijdens de rit ben je wel de hele tijd aan het duimen dat het karretje maar omhoog blijft gaan. Het is namelijk maar een oude tram kar.Terwijl wij reden hield ik via google maps in de gaten waar we ongeveer reden. Dan wist ik namelijk waar we ongeveer uit moesten stappen. Terwijl ik de tram volgde, ging hij steeds verder naar het westen. Wij moesten daarentegen juist naar het oosten. Toen viel ineens een kwartje. Wij zijn aan de verkeerde kant van de weg ingestapt en gaan dus steeds verder weg van het Alfama district. Handig ⁠😂⁠… Wij dus maar weer uitgestapt, een stukje gelopen naar de metro en vanuit daar naar het district gereden. Dan een aantal hellingen op naar het kasteel (dit deden we anders met de tram) et voilà, daar zijn we alsnog.

Het kasteel was opzicht wel leuk om te zien. Het geeft een mooi uitzicht over de stad en is wel leuk om doorheen te lopen. Even een kleine sprong terug naar de middeleeuwen. Verder valt er niet veel bijzonders over te vertellen. Er zit een hele geschiedenis achter het kasteel die je kan vinden op wikipedia ;). Ook kun je wat filmpjes bekijken via deze link. Na het kasteel sloeg de honger (oh nee, trek…) weer toe en gingen we opzoek naar Ginja de Alfama. Dit restaurantje zit verstopt in een steegje en schijnt erg goed te zijn. Het zat een beetje op een rare, maar ook wel gezellige plek en we besloten er plaats te nemen en te gaan eten. Een onwijs vrolijke vrouw kwam onze bestelling opnemen en hielp ons met wat we het best konden eten; we wilden natuurlijk wel een beetje traditioneel Portugees eten. Ik zag ook dat ze ginjinha hadden. Dit is een typisch Portugees drankje waar ik al wel over had gelezen. Ik vroeg de serveerster wanneer de Portugezen dit dronken. Is dit namelijk wel een juist tijdstip? “Oooh, Portugese drink this all the time. When they wake up, oh I need ginjinha, when going out, I need ginjinha.” Prima, doe mij maar een ginjinha. Het drankje is een likeur van ginja bessen. Het smaakt eigenlijk gewoon naar kersen. Een lekker drankje dat niet mag ontbreken aan je bezoek aan Portugal.

Al vlot kregen we ook onze gerechten. Ik had onder andere gefrituurde sardines besteld. Als je de foto ziet, ziet er het best wel ranzig uit. Dat dacht ik ook, maar het smaakte erg lekker. Vooral als je het normaal eet. Je moet niet zo in de vis happen, want er zitten nog graten in. Oeps… Ik dacht dat dit wel kon, omdat het gefrituurd was. Niet dus. Toch maar de vis van de graat plukken. Dan met een ingelegd uitje op een stukje brood en het smaakte overheerlijk! Ook bestelde ik bifana, weet je nog? Het broodje met varkensvlees en mosterd erop. Ook dit smaakte erg goed. Robin kreeg ondertussen een plateau geserveerd met Portugese ham en kaas. Ook bestelde ze een broodje ei. Deze vond ze ook erg goed smaken. Als laatst kreeg ik nog twee stukken pastei de bacalhau (die met aardappel en kabeljauw) en een pastel de nata (het pudding pasteitje). Dit alles maakte een goede (stevige) lunch en was zeker de moeite waard!

Het was al later in de middag en we zijn even terug geweest naar het hostel. Hier even lekker gerust om daarna nog naar Parque Eduardo VII. Op de route kwamen we langs het Hard Rock Café, waar voor mij (en inmiddels ook voor Robin) een shirt niet van mag ontbreken. Later komen we hier nog terug om te eten. In de tussentijd liepen we over de Avenida de Liberdade. Dit is dé winkelstraat van Lissabon. Hier vind je alle dure merken als Louis Vuitton, Prada, Versace etc. Ook zitten hier allemaal grote (en vooral hele dure) hotelketens. Deze straat is vooral leuk om even (een goede 15 min per kant) doorheen te lopen. Je komt dan uiteindelijk uit bij Parque Eduardo VII. Het park op zichzelf is niet zo heel bijzonder. Als je helemaal naar boven loopt heb je wel een fantastisch uitzicht over de straat (zo’n 2,5 km) tot aan de zee. Uiteindelijk zijn we teruggelopen via de andere kant en hebben we de dag afgesloten met een etentje bij Hard Rock Café.