What a great story, please tell me more!

Gisteren zijn we aangekomen in Hanoi Vietnam. Om hier te komen moesten we een busreis maken in een slaapbus van 25 uur. Het was een lange rit maar zeker niet oncomfortabel. Ik had alleen een groot deel van de reis een vervelende Aziaat voor mij die zijn stoel naar achteren wilde doen. Dit lukte hem iedere keer niet, omdat mijn tas daar stond :). Vervolgens moest ik iets hebben uit mijn tas en greep hij zijn kans. Ik kreeg daarna dus mijn tas er niet meer onder en kon mijn benen moeilijker kwijt onder de stoel; was wel een beetje jammer. Vervolgens heb ik bij de eerst volgende stop (de Laos-Vietnam grens) zijn stoel snel omhoog gedaan en mijn tas er weer neergezet. Hij probeerde nog een paar keer zijn stoel naar achter te doen, maar zonder succes. De grensovergang was wel anders dan andere landen tot nu toe. Het was de eerste overgang waar tassen gecontroleerd werden. Het ging allemaal net een stukje strenger. 

Eenmaal in Hanoi aangekomen, namen we een taxi naar ons hostel. Misschien weet je nog hoe heg verkeer was in Bangkok. Het was chaotisch en alles reed overal maar tussendoor. Dat is echt nog niks vergeleken met Hanoi. De hoeveelheid scooters is hier enorm; zelfs nog meer dan in Bangkok. Daarnaast gebruiken mensen hun knipperlicht bijna niet. Ze hebben hier een handigere manier voor gevonden: Je moet gewoon toeteren. Iedereen weet namelijk dat dat veel effectiever is dan je knipperlicht gebruiken. Iedereen doet het ook. Dit moet ook wel, anders mis je namelijk weer een auto die je uit het niets de weg afsnijdt. Je wordt al snel gek van al het lawaai en de verkeersdrukte om je heen. Dit is in ons geval natuurlijk extra veel, omdat wij verblijven in het Oude Kwartier (The Old Quarter), the place to be in Hanoi. 

Eenmaal aangekomen bij ons hostel in Hanoi, wilden we wat gaan eten. Tijdens de busrit had ik slechts 1 stokbrood en wat Oreo koekjes op, dus had ik wel honger. Een jongen die we ontmoet hebben op de reis naar Hanoi, Boon (klinkt als Boen), kwam samen met twee andere jongens (een Duitser en Vietnamees) naar beneden. Deze jongens wilden hem net een goede plek om te eten laten zien en vroegen of wij meegingen. Zo gingen we dus met z’n vijven op pad. Ze namen ons mee naar een noodles restaurant. Althans, restaurant… er stonden lage tafels met kleine krukjes. We bestelden chicken noodles. De jongens hadden geen woord gelogen toen ze vertelden dat het een goed restaurant was. Ik denk dat dit de lekkerste noodles zijn die ik tot nu toe in mijn vakantie gehad heb. Omdat de noodles nog niet heel veel waren, wilde ik  nog wel iets eten. Ik heb handig gebruik gemaakt van het feit dat we een local (iemand uit Vietnam dus) bij ons hadden. Hij vertelde dat we echt een keer sticky rice (plakkerige rijst) moesten proberen. 

Na wat rondvragen had hij een goede plek gevonden. Het was een klein kraampje langs de weg waar ik normaal langs zou lopen. Er lagen verschillende toppings waar je naar mijn idee uit kon kiezen. Ik zei dus dat ik de rijst wilde met een vleessoort (deze wees ik aan). Vervolgens begon dat vrouwtje er van alles en nog wat in te gooien. Ik zeg dus tegen haar alleen deze, hup weer wat anders. Op een gegeven moment zat de bak al helemaal vol. Ik liet haar alleen de ei eraf halen en de rest eet ik dan wel op. Hier had ik zeker geen spijt van. Het gerecht bevatte zoveel verschillende smaken. De smaken waren echter niet heel verschillend en maakten samen een goed gerecht. Als je de foto ziet, kun je je dit waarschijnlijk niet voorstellen. Toch was dit echt overheerlijk. Vervolgens was het tijd voor een welverdiende nachtrust. 
Vandaag zijn we met de bus naar Ha Long Bay gereisd; dit was een dagtrip. De busreis begon al goed met onze gids. De gids begon bij vertrek het een en ander te vertellen over Ha Long Bay, Hanoi en Vietnam in het algemeen. Ik vond dan ook dat hier vaak erg nuttige informatie bij zat. Een voorbeeld. Hij vertelde ons dat de koffie in Vietnam erg bekend is. Het bekendste koffieproduct is Weezer. Vervolgens ging hij vertellen hoe dit gemaakt wordt. Als eerst heb je de koffieboon. Deze gaat in een maler, waar het tot een poeder gemalen wordt. Vervolgens doen ze dit koffiepoeder in een filter. Van bovenaf laten ze er dan kokend water doorheen lopen, waardoor er uit de onderkant koffie uitkomt… Ik maak geen grapje, dit was serieus zijn verhaal. Daarnaast vertelde hij ook wat over de snelheden. De bus rijdt over een slechte weg. Dit zorgt ervoor dat het langer duurt dan wij gewend zijn in het Westen. Langs de weg staat dan ook een snelheid aangegeven. Dit kan bijvoorbeeld 80, 70, 60, 50 of 40 zijn. Ook dit was wat hij letterlijk vertelde. Ik had vaak de neiging iets te zeggen als: Goed verhaal, lekker kort ook, vertel alsjeblieft meer :)! Gelukkig vertelde hij ook wat nuttige dingen en was hij dus niet compleet overbodig. 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Aangekomen bij Ha Long Bay, kregen we een lunch op de boot. Vevolgens vertrokken we in de richting van de rotsen. Het was de bewolkte dag, wat invloed had op het uitzicht. Met zonnig weer springen de rotsen er meer uit dan ze nu deden. Het zag er nu grauwig uit. Dit neemt niet weg dat het nog steeds erg gaaf is om te zien. Miljoenen jaren geleden was Halong Bay een enorm gebergte van krijtsteen. Na vele jaren erosie en verwering, hebben de rotsen zich gevormd zoals ze nu zijn. Dit komt dus door verschillen in temperatuur, droogte, de (zure) regen, het zeewater en wind. Al deze verschijnselen hebben gezorgd voor de aparte vormen van de rotsen. We zijn tijdens onze toch als eerst naar en grot gevaren. Deze grot is de grootse in de baai. We konden hier van de boot af om rond te lopen en de grot te verkennen. De grot was erg indrukwekkend. Met grote ruimtes vol met stalactieten en stalagmieten, was dit erg gaaf om te zien. De foto’s hieronder spreken denk ik voor zich. Na de grot werden we nog naar een van de 1969 eilanden gebracht. Op dit eiland kon je zwemmen of naar de top lopen. Dit keer waren we voorbereid om te kunnen zwemmen en hebben we dus een frisse duik genomen. Het was heerlijk om een beetje in het water te tobberen en te genieten van de prachtige natuur om ons heen. 

Een gedachte over “What a great story, please tell me more!

Plaats een reactie