Dag 2 in Bangkok is aangebroken. De dag begon met een typisch Thais ontbijt (denk ik). We kregen rijst met wat fruit geserveerd. Misschien moet je er niet aan denken, rijst in de ochtend, maar het smaakte prima. Het fruit dat erbij zat was iets wat leek op peer, maar dan zuurder en wat kiloen. Dat laatste klopt waarschijnlijk niet, maar het leek een kruising tussen een kiwi en meloen. Daaarnaast konden we als we wilden brood, koffie, cornflakes, water etc. pakken. Na een goed ontbijt kon de dag beginnen. 

Als eerst hebben we de trein gepakt naar Siam. Dit is een groter station in het centrum van Bangkok. We wilden als eerst naar Sealife Bangkok; dit is een aquarium. Toen we het station uitstapten, werden we aangesproken door een oud vrouwtje. Ze vroeg mij waar ik naartoe ging en vertelde dat ze goed Engels sprak. Ik vertelde dat we naar het aquarium wilden. Dat wist ze wel te vinden. Ze vertelde waar het was en had extra informatie. Een kaartje voor het aquarium kost 1500 baht. Gelukkig wist zij een ticketcentrum waar we de kaartjes konden krijgen. Voor 950 baht konden we daar al iets krijgen. Vervolgens moesten we een tuktuk nemen (20b heen en terug) om er te komen. Ik vertrouwde haar verhaal niet en kapte haar af. Ze zei bijvoorbeeld ook dat het aquarium om 11.30 open zou gaan, terwijl internet aangaf 10.00. Later vertelde ze toch 10.00. Mijn vermoedens werden meer bevestigd toen ze gepikeerd werd toen we weg gingen. Daarnaast loog ze ook over haaf Engels wat echt beroerd was… 

Eenmaal aangekomen bij het aquarium zagen we dat de kaartjes 990 baht pp waren. Er klopte inderdaad dus niks van haar verhaal. We hebben vervolgens kaarten gekocht om ook met een doorzichtige vloer boot te kunnen varen en een 4D film konden kijken. Beiden waren voor mijn gevoel niet echt bijzonder en dus zeker het geld niet waard. De rest van het aquarium stelde ook niet heel veel voor. Ze hadden een hoofdattractie naar mijn idee; dit waren zandtijger haaien. Deze vissen waren erg groot en gaaf om te zien. Al met al was het aquarium wel leuk, maar niet het geld waard wat we betaald hebben.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Na het aquarium was het tijd voor the place to be, Hard Rock cafe Bangkok. Dit was een uitstapje wat ik niet mocht missen, want ik moest een shirt kopen voor mijn verzameling :). Vervolgens nog wat gedronken en tijd voor de volgende activiteit. We hadden in het cafe nagevraagd waar hoge gebouwen waren waar je inkom om een goed uitzicht te krijgen van de stad. We zijn vervolgens naar een van die gebouwen gegaan. De route er naartoe was al leuk om mee te maken. Overal waren tentjes waar ze eten verkochten. Het verschilde per tent hoe lekker het rook. Het voornaamste wat je rook was een frituur lucht. Er was vooral veel gefrituurd eten te vinden. Daarnaast stikte het erin, net als in de rest van Bangkok, van de scooters. De hele route naar het gebouw hoorde je lawaai, rook je een frituurlucht gemengd met benzine en was het overal hartstikke druk. De straat was slecht betegeld met overal losliggende tegels. Het klinkt misschien heel slecht nu, maar het was wel interessant om te zien. Het gebouw konden we uiteindelijk niet in. Het was een chique gebouw met een dresscode om naar boven te mogen.  Met onze shorts voldeden wij hier niet aan. 

We hebben de dag afgesloten in een restaurant naast ons hostel. Dit is een, voor ons gevoel, nieuw restaurant. De manager kwam direct naar ons toe en hielp ons met het kiezen van gerechten. Voor mij was dit gegrilde varkensnek en een kom sontam met varkensvlees BBQ stijl. Voor Nick was dit een dill kippensoep. De manager vroeg al of wij tegen pittig eten konden. Ik vertelde al dat ze het niet zo pittig hoefden te maken als gewoonlijk (“soft spicey please”). Vervolgens kreeg ik als eerst het eten. Dit was overheerlijk. Het vlees was erg mals en goed gekruid (niet te pittig). Daarna kreeg Nick ook zijn soep.  Hij deed voor ons beiden in een kommetje en wilde gaan eten. Ik waarschuwde nog dat het warm kon zijn. Nick nam vervolgens zijn eerste hap en begon te hoesten (“ik waarschuwde je nog, het kan warm zijn”). Dat was het probleem niet, het is erg pittig. Ik was nieuwsgierig en probeerde het ook. Bij met hetzelfde effect. De pittigheid schoot in mijn keel, waardoor ik er ook van moest hoesten. De ober moest erom lachen en vroeg of het niet te pittig was. Ik vertelde hem nog dat het wel goed was; ik dacht dat je misschien moest wennen aan de pittigheid. Niets was minder waar. Al snel stonden mijn lippen, mond en keel in het brand. We hebben de kom leeggemaakt en de rest van de soep teruggegeven. Ik laat niet snel eten staan, maar dit kreeg ik niet weg zonder 5 liter water…

Deze slideshow vereist JavaScript.