Gister aangekomen in Oak Cabin Hotel. Ondertussen mijn eerste nacht hier erop zitten. Het is niet veel anders dan de andere capsule hotels waar ik in geslapen heb. Het comfort was echter wel beter. Vlak na mijn aankomst had ik ook al een fiets gereserveerd voor vandaag. Vandaag er dus fietsend op uit. Het is echter wel even wennen. In Japan fiets je namelijk aan de linkerkant van de weg. Ik moest dus wel even omschakelen voor ik mij kon mengen in het Japanse verkeer :P. Daarnaast zijn er ook niet veel fietspaden. Zo nu en dan zie je een klein stukje fietspad, maar geen wegen vol. Over het algemeen fiets je gewoon op de stoep en ga je kriskras tussen de voetgangers door.

Als eerst ben ik naar SogoSportCenter gefietst. In dit sportcenter kon ik vanochtend een les okinawa (goju-ryu) karate meedoen. Dit is voor mij wel even wennen, aangezien ik shotokan karate beoefen. Het voornaamste verschil tussen de twee stijlen is de standen. Waar het shotokan hele lage en brede standen heeft, heeft het goju-ryu smalle en hoge standen. De training was enigszins hetzelfde als ik gewend was. Er werd begonnen met een warming-up. Deze bestond voornamelijk uit oefenen om de spieren los te maken en stretchen. Daarna was het het oefenen van stoten en trappen. Dit kon ik in een zekere mate goed meedoen, omdat ik het gewend was. Ze oefenden echter ook stoten en trappen terwijl je naar achter loopt. Dit was wel even wennen. Na dit alles kwamen we bij een onderdeel wat kenmerkend is voor okinawa karate…

Bij okinawa karate trainen ze naast de stoot-/traptechnieken, kata en kumite ook hun lichaam veel. Ze denken dat de beste manier om dit te oefenen is door te oefenen met bot op bot. Dat gingen we hier dus ook doen. Ik deed dit samen met de sensei (leraar). Het was mooi om te voelen hoe sterk zijn armen en benen waren. Ik kon op een gegeven moment bijna volle low kicks geven, zonder dat hij een kick gaf. Het enige wat hij zei was “more”! Bij de laatste oefenening moest je keiharde (en daarmee pijnlijke) technieken maken om alles goed uit te voeren. Het grappige was dat toen ik dit tegen de sensei zei hij zei dat we nu rustig aan deden 😂… Hij liet daarna zien hoe hij normaal traint met zijn leerlingen. Dit was gewoon keihard bot op bot! Je kon wel zien dat hij wat gewend is :P.

De training werd afgesloten met het oefenen van kata. Sommige kata uit het shotokan zullen zij ook kennen, maar de meeste niet. Ik heb de twee basis kata van het goju-ryu geleerd, namelijk: gekisai dai ichi en ni. Het grappige hieraan is dat ik heel veel moet nadenken over het kata. Dit komt niet zozeer door de stoot- en traptechnieken, maar vooral vanwege de standen. De standen zijn zo anders in vergelijking met het shotokan, dat ik het kata niet kan lopen op de automatische piloot😜! Op de foto van het blogbericht sta ik met alle karateka’s uit die dojo met een dan graduatie (ze hebben dus zwarte band). Direct rechts van mij staat de sensei. En ja, ik had helaas geen gi (pak) tot mijn beschikking deze keer…

Na de training ben ik terug gegaan naar het hotel; heb daar gedoucht en ben verder naar het zuiden gefietst. In het zuiden is namelijk de baai van Tokyo te vinden. In de avond wordt hier een Hanabi festival (kortom vuurwerk) gehouden. Ik heb veel geluk dat ik deze kan meemaken, want ik ben er pas sinds vorige week achter gekomen. Ik ben dus precies op tijd! Bestaande uit 12.000 shells van een grootte tot maximaal 24″ inch, was dit best een grote show. Ik heb uiteraard foto’s en filmpjes gemaakt, maar heb voornamelijk gekeken. Het was heerlijk ontspannend om te zien! Er zat wel een nadeel aan. Je kon vantevoren tickets kopen voor de goede plaatsen. Ik wist dit niet en ben naar de baai gegaan. Hier kwam ik er snel achter dat ik op veel plaatsen niet kon komen; ik dacht nog zo ik ga vroeg… Om 18:50 begon het en om 15:30 zat ik al op de stenen op de grond. Vervolgens lang zitten met een pijnlijke komt, maar het was de moeite waard. Een mooie show, met plaatsen op nagenoeg de eerste rij van het gratis gedeelte ^^!

Deze slideshow vereist JavaScript.