Inmiddels ben ik in Tokyo en zijn de laatste 10 dagen van mijn vakantie begonnen. Voor mij is Tokyo een beetje een rustplaats geworden. Ik heb namelijk het plan om niet meer teveel te doen. Ik heb nog maar een paar dingen die ik wil doen en dan naar huis. Deze dingen zal je waarschijnlijk de komende dagen in mijn berichten tegen komen. Jammer genoeg voor mij moet ik deze laatste dagen wel zien door te komen zonder JR-pas. Deze is sinds 5 augustus namelijk verlopen…

Ik heb tijdens het schrijven van dit bericht net mijn tijd in Khaosan Samurai Capsule Hotel erop zitten. Dit hotel was echter anders dan de meeste capsule hotels waarin ik heb geslapen. Het lag comfortabeler (gewoon een matras!), zag er gezelliger uit en had betere sanitaire voorzieningen. De “standaard” capsules zijn een soort kattenbakken (zoals mijn vader zegt :P). Deze capsules zijn meer een soort mini kamer. In deze inimini kamer ligt een matras, heb je een opbergkastje en kun je een tafeltje uitklappen. Daarnaast ziet alles er nieuw en schoon uit. Na een hartelijke binnenkomst kreeg ik ook een kaart van de omgeving. Hierop stond aangegeven waar supermarkten, atm’s, postkantoren, bezienswaardigheden etc. waren. Dit was uiteraard ideaal en meteen de eerste keer dat ik dit kreeg. Dit hotel is naar mijn idee zeker een aanrader!

Overdag ben ik naar Akihabara geweest. Dit is een stadsdeel van Tokio met de nieuwste technische snufjes en alles van anime (Japanse tekenfilmserie). Persoonlijk vond ik het niet heel bijzonder, omdat ik geen techno of animefreak ben. Als je dit wel bent heb je hier vast een geweldige tijd. Naast deze dingen zijn er ook nog maid cafe’s. Op straat zie je dan ook overal meisjes rondlopen in maid (dienstmeisje) kleding. Deze meisjes proberen je  dan bij hun cafe wat te laten drinken. In dit cafe drink je wat en doen de bediening overdreven aardig tegen je. Dit is tenminste wat ik begreep van YouTube :P. Ik twijfel nog of ik er een inga, want het schijnt wel erg duur te zijn. Het was in ieder geval wel grappig om in het echt te zien. Om de middag te sluiten heb ik wat rondgelopen in Ueno Park en rustig aan het water gezeten. Ueno Park is te vergelijken met iets als Sonsbeek.

Ondertussen ben ik vertrokken naar het nieuwe hotel. Dit hotel was het goedkoopste hotel dat ik kon vinden in de buurt van (dacht ik 😒…) van het strand. Het is een aangelegd strand, maar dat maakte mij niet veel uit. Mijn idee was om hier de komende twee dagen aan te gaan liggen en helemaal niks te doen. Ik typ dit bericht dan ook wanneer ik op het strand ben. Op de blogpost is mijn uitzicht te zien. Het is geen strand met palmbomen, witte stranden en blauw water, maar dat maakt niet uit.  Het uitzicht is nog steeds mooi en er waait een lekker windje. De brug die je op de foto ziet is de Rainbow Bridge. Dit is een 570 m lange brug die de baai van Tokyo verbind met een aangelegd eiland dat bij Tokio hoort.

Het blogbericht sluit ik met mondkapjes. Je hebt er vast wel ideeën over of het misschien gezien op het nieuws. Japanners (of überhaupt Aziaten) die mondkapjes dragen. Veel mensen denken dat dit vanwege de smog is in de stad. Dit is natuurlijk niet waar. De lucht hier ruikt net zo fris als die in Duiven. De mondkapjes worden gedragen om niet ziek te worden of om anderen ziek te maken. Een van de redenen hiervoor is werk. Als een Japanner bijvoorbeeld ziek is en zich ziek meld voor drie dagen is dat een ramp. Wanneer hij/zij dan terug komt op werk biedt hij/zij aan iedereen zijn excuses voor afwezigheid aan. Daarom draagt een aantal Japanners dus mondkapjes. De hoeveelheid vind ik nog wel meevallen. Je ziet ze inderdaad wel, maar niet overdreven veel. Dit is misschien meer tijdens rampen ofzo; dit komt dan vaak ook op tv.