Dag 1 (of eigenlijk dag 2) is begonnen in Osaka. Na Dotan Bori hadden we zin om meer te zien van Osaka. Vandaag begint onze reis in Nippombashi Den-Den; dit is de game/animestraat van Osaka. Het is vergelijkbaar met Akihabara in Tokyo. Eenmaal naar buiten gelopen begon de dag eigenlijk best slecht. Het regende namelijk. Helaas, het is niet anders. Paraplu erbij en lopen maar. Eerste stop was een supermarkt voor eten. Vandaag wilde ik graag iets anders proberen dan anders, eigenlijk een Japans ontbijt. Een van die ontbijtjes is onigiri. Als je als kind tekenfilmseries hebt gezien herken je ze vast wel. Het is een rijst driehoek of balletje met daarin vaak vis en wordt bij elkaar gehouden door nori (zeewier). In tekenfilms zag je de karakters echt smullen van de rijst. De eerste hap van mij smaakte nergens naar… Het was gewoon simpele rijst zonder smaak. De tweede hap echter was erg zout, net als de rest van de onigiri. Dit komt omdat hier de vis zat. Ik had er twee gehaald, maar kreeg de tweede echt niet weg…..

Na een stevig (niet dus) ontbijt liepen we verder. Bij toeval zagen we een kleine winkel met game karakters van Mario, Super Smash Bros, Pokemon etc. Even kijken dus :)! Binnen gekomen bleek dit een van de beste winkel tot zover. Als je eEn echte gamer was had je het hier geweldig (of zoals Japanners zeggen: sugoi!) gevonden. Overal spellen voor de Nintendo 64, Snes, GameCube, PlayStation 1 en 2, Gameboy en xBox. Voor mensen die hier niet bekend mee zijn: dit zijn allerlei gameconsoles uit de tijd dat ik nog een kind was ^_^. Dit is waar ik mee ben opgegroeid. Terwijl ik keek zag ik oude spellen voorbij komen op beeldschermen. Zo zag ik Super Smash Bros en Super Mario, met ongelofelijk slechte grapichs. Het mooie is echter wel dat die spellen onwijs leuk waren om te spelen, ondanks zijn simpele grapichs. Naast dit zag ik nog Mario Kart, Pokemon, Tekken en meer. Om het helemaal goed af te sluiten heb ik nog iets gekocht. Dit spel is oorspronkelijk alleen uitgegeven in Japan. Het was ook wel te bestellen via het internet tegenwoordig, maar dan betaal je meer dan € 30,-. Het gaat hier om Pokemon Green voor de Gameboy. Dit was samen met Pokemon Red het eerste Pokemon spel. Ik kocht het spel voor ¥ 1200 (ongeveer €9,-); ik kon het dus niet laten liggen!

Naast de gamewinkels waren er ook nog verschillende Anime shops. Ik heb niet heel veel met anime, maar Ahmet wel. Vandaar dat ik dus maar gewoon uitleg wat het is :P. Anime is simpel gezegd Japanse tekenfilmserie. Het is een bepaalde manier van tekenen door Japanners. Als je het op internet opzoekt kom je al snel veel tegen. Bekende anime in Nederland zijn: Pokemon, Dragonball Z, Medabots, Yu-Gi-Oh en Trandformers; dit zijn anime uit mijn kindertijd (al speelt Pokemon nog). Voor mensen uit de jaren 80 generatie zijn anime als: Alfred Jodocus Kwak en Calimero wel bekend. Het is mooi om te zien hoe Japanners met anime om gaan. Anime is namelijk een groot ding in Japan. Er zijn bijvoorbeeld mensen die hun uiterlijk aanpassen op anime karakters.

In de middag zijn we naar de Sumiyoshi Taisha Shrine geweest. Een erg grote en mooi gelegen Shrine. Deze Shrine deed mij erg denken aan alle traditionele gebouwen die te vinden zijn in Japan. In ieder geval de bouwstijl. Naast deze Shrine lag iets wat mij ook erg interesseerde: Sumiyoshi Budokan Dojo. Dit is een dojo waar meerdere budo sporten (verzamelnaam voor Japanse martial arts) beoefend worden. In deze dojo werden voornamelijk judo, kendo (weg van het zwaard) en kyudo (weg van de boog) beoefend. Er waren helaas geen judo of kendo training te zien, maar gelukkig wel kyudo. Met nog meer geluk mochten wij kijken. Het boogschieten hier gaat op een andere manier dan het boogschieten bij bijvoorbeeld de olympische spelen. Deze manier van boogschieten is gericht op traditioneel boogschieten en daarmee dus niet op wedstrijden.

In de avond gingen we terug naar het hotel, omkleden en daarna eten. Hier hebben we gegeten in een restaurant dat stond aangeschreven als cheap and tasty. Het mooie aan dit restaurant is dat de direct aan de bar zit. Kortom: het eten wordt voor je neus bereid. Dit was erg leuk en ook nog eens erg lekker! Na het eten zijn we opzoek gegaan naar een bar/club om wat te drinken. We zijn toen aangekomen bij Coolabah. Dit is een kroeg die gerund word door een Australiër die naar Japan is verhuisd en hier al 16 jaar woont. Op internet beschreef iemand deze kroeg als een kroeg waar Gajin (buitenlanders) en Japanners elkaar ontmoeten en met elkaar in gesprek komen. Dit gebeurde ook en zo hebben we veel nieuwe mensen ontmoet. Dit waren Japanners, Britten, Australiërs en Israëliërs. Om de avond gezellig af te sluiten hebben we gepokerd.

Deze slideshow vereist JavaScript.