Onze derde dag in New York is aangebroken en inmiddels leer ik de stad steeds beter kennen. De tweede dag merkte ik al dat navigeren door de stad erg gemakkelijk is. Loop je over de horizontale wegen, dan loop je over streets. Wandel je verticaal, dan loop je over een avenue. Ons hostel zit op W 23rd street. De W staat voor west. Na 5th Avenue verandert de W in een E (East). Onze straat kruist met 8th Avenue. Op 7th Avenue en vanaf W 42nd Street vind je Times Square. Vanaf Times Square weet ik ongeveer de locaties van verschillende gebouwen. Op die manier kun je veel stukken lopen zonder kaart. Ook de metro stations zijn makkelijk te vinden; deze zijn vaak namelijk gekoppeld aan de straten. De lijn die wij vaak nemen heeft 50, 42, 34, 23, 14. Zo ken je meteen een aantal punten om op te kunnen stappen. Ideaal!

Onze dag startte op 10th Avenue. Dit is dus slechts twee blokken lopen. Het startpunt was op de High line. Dit was voorheen een goederenspoorlijn. Aangezien het wandelen van lange stukken over de straat een ramp kan zijn, besloten ze de oude spoorlijn om te toveren tot een park. Leuk feitje aan dit park. De beplanting is ontworpen door Piet Oudolf, een Nederlandse tuinarchitect uit Hummelo. Het is heerlijk om over de high line te lopen. Je wandelt in de wind, kunt aan een stuk doorlopen en hebt overal om je heen groen. En vergeet niet dat je vanaf de high line nog steeds alle stad om je heen kunt zien. Zeker een aanrader.

We wilden over de high line naar Chelsea market lopen. Daar aangekomen zagen we in de verte (per toeval) Little Island. Dit is een kunstmatig eiland. Wij hadden hier wel over gelezen, maar niet direct plannen om naartoe te gaan. We hebben wel even een kijkje genomen. Als je er dan toch bent. Uiteindelijk is het eiland gewoon een park met mooi uitzicht over de Hudson River en de andere kant van New York. Na het eiland liepen we door naar Chelsea market. Hier ontdekten we een leuk feitje. Het originele oreo koekje is hier bedacht. De locatie van Chelsea market is waar vroeger de koekjesfabriek stond. Verder is er niet veel te doen in de markt. Het is dan ook meer een klein winkelcentrum dan echt een markt.

Wanneer wij naar buiten lopen bij Chelsea market, kom je uit bij Starbucks Reverse Roastery. Dit is een van de zes locaties in de wereld. Wat deze Starbucks onderscheidt van andere, is dat ze hier zelf hun bonen branden. Zij krijgen hun bonen van speciale locaties en kunnen daarmee nog betere koffie zetten. Wij besloten hier een koffiepauze te houden met een dubbele espresso, caramel affogato (espresso met ijs) en een chocolade chip cookie. Tijdens deze pauze speelden we, zoals we in Nederland ook graag doen, een spelletje. Blijkbaar is dit niet gebruikelijk, want iedereen keek even om wat wij nu aan het spelen zijn. De bewaker en portier kwamen al even langs om te vragen wat wij nu speelden. Het deed hun denken aan Uno, maar was jatten. Uhm… hoe vertaal je dat eigenlijk? Stealing? Theft?

Na ons spelletje namens we de metro naar Lower Manhattan. We stapten uit bij de WTC’s en liepen vanuit daar naar een bekende brug: Brooklyn Bridge. Deze iconische brug had met 486,3 meter de langste overspanning (gedeelte dat niet op de oever rust) in zijn tijd. Daarnaast is de brug te vinden in vele films en series. Het leuke van de brug is dat je er ook overheen kunt lopen. Nu klinkt dat misschien wat raar, want dat is met veel bruggen zo. Nu hebben grotere bruggen helaas niet altijd een voetgangerszone. Als voetganger loop je door het midden van de brug met onder je alle auto’s. Op de brug staan ook weer allemaal Latijns-Amerikanen (denk ik) die water of fruit verkopen. Deze vind je door de hele stad met allemaal standaard prijzen. Voor een flesje water $1 en $5 voor een beker fruit. Ik had wel zin in iets gezonds en kocht een beker mango.

Eenmaal de brug over, liepen we door naar Washington street. Vanuit deze straat kun je namelijk een iconische foto maken van de Brooklyn Bridge. Tenminste, dat dacht Robin. Eenmaal aangekomen bleek het de andere brug (Williams bridge) te zijn. Dit neemt niet weg dat het plaatje nog steeds mooi is! Na het nemen van de foto zijn we doorgelopen naar Time Out market. Dit is een bekende foodhall in New York. Er was onwijs veel keuze aan verschillende keukens. Wij kozen, aangezien we in Amerika zijn, voor American southern comfort food. Comfort food is eten waar je vaak bepaalde herinneringen aan hebt. Een beetje zoiets als: zoals oma het maakte. Robin bestelde hier een mac ‘n cheese (letterlijk macaroni met kaas) en ik honey glazed fried chicken. Op Wikipedia vond ik nog dat comfort food vaak calorierijk eten is. Dat beseften wij ons maar al te goed toen wij het eten kregen. Wat een borden vol en wat een vettigheid. Je kent vast dat gevoel als je McDonalds op hebt en je vies, vet en volgevreten voelt. Dat gevoel is nog niks wanneer je je bord met deze kip op hebt. De kip en wafelfriet was wel lekker, maar zo vet en veel… De rest van de middag voelde ik mij een Michelin mannetje.

Tijdens het typen merk ik dat ik veel heb meegemaakt deze dag, aangezien ik kan blijven typen. Met een volle maag (heeeeel letterlijk), zijn we met de metro naar Washington Square gegaan. In dit park zouden veel mensen komen om te schaken. Nu vind ik dit wel leuk, dus wilde ik langsgaan. Het park inlopende vonden wij dat er nog al wat schimmige figuren rondliepen. Naar ons idee zaten er vooral veel junkies in dit park. Na bijna het hele park te hebben rondgelopen, vonden wij uiteindelijk de schaakborden. Hier zaten mensen achter en ik vroeg ze of ze een potje speelden. “For 5 dollar”. Nah, dat doe ik dan weer niet. Ik ga niet betalen om te spelen. Een ander legde daarna het concept uit. Als je wint mag je je geld houden. Anders betaal je 5 euro. Zie het als een donatie aan deze gemeenschap. Vervolgens kreeg ik een heel verhaal over hoe schaken meer was dan een spel en blablabla. Wij besloten uiteindelijk maar door te lopen. Zo liepen we nog langs het gebouw uit het intro van Friends (Robin is een fan). Daarna naar Lavain Bakery. Deze bakkerij was Robin op TikTok tegengekomen. Ze hebben blijkbaar een heel lekker koekje, maar Robin wist niet meer welke. Omdat we er toch waren, kochten we maar de bestsellers. Zal vast goed zijn. De laatste stop was bij de Harry Potter shop. Beelden vind je in deze video.

Na deze grote wandeling hebben we ons opgefrist in het hotel. Snel een broodje gegeten aan de overkant; veel honger had ik na de lunch nog niet. En uiteindelijk door naar Rockefeller center. Dit ken je vas wel van de grote kerstboom die er normaal staat. Zoals je al kunt raden is deze er nu niet, maar wij wilden wel graag het gebouw in. Wij hadden dan ook kaarten gekocht voor Top of the Rock (observatiedek). Rond 19.45 ging Robin haar grootste angst aan en namen we de lift naar de 68e verdieping. Het hoogste punt van dit observatiedek is 259 meter boven de stad. Je kan je voorstellen dat dit een prachtig uitzicht geeft. Uiteindelijk heeft Robin haar angst overwonnen en genoot ze ervan om bij de rand achter het glas de stad te bewonderen. Omdat wij er op tijd waren, zagen we de zonsondergang en later ook nog New York verlicht in het donker. Een mooie manier om deze dag af te sluiten.