A forgotten war

Onze eerste “echte” dag in Busan is aangebroken. Na eerst goed uitgeslapen te hebben, gingen we een plan maken voor de komende dagen. Dit start meestal door eerst alle activiteiten die we mogelijk willen doen te omcirkelen op een kaart. Hierdoor krijg je een goed overzicht van wat je waar kunt doen. Het is dan makkelijker activiteiten op elkaar af te stemmen om zo reistijd te besparen. Helaas voor ons liggen de reistijden in Busan erg uit elkaar. We hebben geprobeerd zoveel mogelijk af te stemmen, maar het was lastig.

Uiteindelijk begonnen we in Igidae Coastal Walk. Dit is een looptocht langs de kust van Busan, waarbij je mooi uitzicht hebt op de zee en de kliffen. We dachten dat het een wat makkelijker looppad zou zijn, maar dit viel vies tegen. Met de nodige inspanning bereikten we toch mooie plekken om te genieten van het uitzicht. Daarbij meegenomen dat we de nodige calorieën verbrandden is dan weer positief. Uiteindelijk kwamen we boven nog op een uitzichtpunt uit waar we iets bijzonders troffen. Een gratis verrekijker. Aangezien je meestal voor die dingen moet betalen. Toch even leuk om de overkant te bekijken.

Na Igidae, zijn we naar The UN Cementary gelopen. Voor zover wij daar begrepen, is dit het/de enige Verenigde Naties monument/herdenkplaats ter wereld. Veel mensen denken niet meer aan de Koreaanse oorlog. Bekender zijn natuurlijk de 1e, 2e en Vietnam oorlog. Dit is ook vooral wat op scholen aan bod komt. Echter is de Koreaanse oorlog ook een vreselijke oorlog; eentje die, zoals je waarschijnlijk weet, nog steeds niet voorbij is. Er is slechts een wapenstilstand. Nederland heeft ook een rol gespeeld in de oorlog. Vanuit de VN hebben ze namelijk gesteund marine schepen en grondtroepen. Er zijn 4778 troepen naar Korea uitgezonden. Hiervan zijn er volgens het monument 117 om het leven gekomen. Een andere bron vertelt 116.

Wanneer we bij de gedenkplaats naar binnen komen, worden we door een bewaker/soldaat? tegen gehouden. “Were are you from?”. Wij antwoordden uit Nederland en we mochten door. Ik weet niet of het alleen bedoeld is voor mensen uit landen die hebben meegedaan? Vervolgens kom je uit op de binnenplaats. Hier staan per land de graven georganiseerd. Wanneer je een stuk naar boven loopt, vind je nog meer grafstenen. Volgens mij zijn dit de stenen van officieren. Na de grafstenen kon je nog een gedenk hal in. Hier waren foto’s te vinden van de landen die meegestreden hebben. Evenals medailles die uitgegeven zijn door het land. Hier vond je ook een kaart met daarop ene globaal verloop van de oorlog.

De oorlog begon met een inval van het Noord-Koreaanse leger. Na het veroveren van Seoul, trokken zij de rest van Zuid-Korea in. Bij het binnenval van Noord-Korea schoot de VN Zuid-Korea te hulp. Een laatste stand werd gehouden rondom Busan. Hierop bedacht generaal McArthur (V.S.) een plan om via Incheon (ten westen van Seoul) te flanken, zodat ze van twee kanten konden aanvallen. Met deze aanval werd de rest van Zuid-Korea teruggewonnen. Ik vermoed dat de reden van de plaatsing van de gedenkplaats is, omdat hier een “laatste” stand heeft plaatsgevonden.

Na het bezoeken van de Cementary, zijn we gaan eten. We kwamen uit bij ene restaurantje met goede foto’s op de ramen. Binnen gekomen bestelden we Pork. Er was namelijk geen Engelse menukaart of een serveerster die het kon uitleggen. Pork begrepen ze wel. We kregen vervolgens de standaard bijgerechten en een grote kom met kokende soep, vlees en groenten. Korea zou Korea niet zijn als ze je jouw soep niet lieten knippen. Er stond een bakje op tafel met een tang, eetstokjes en een schaar; uiteraard moest ik deze eerst weer laten vallen 😅… Na het knippen van de soep, konden we gaan eten. Een beetje pittig was het wel, maar het smaakte erg goed. De smaak doet mij nog het meest denken aan een pittige tomatensoep.

Met een volle maag, maakten we nog een laatste klim. De berg was zo’n 550m hoog, maar wij stoppen ergens rond de 460m. Hier had je al een prachtig uitzicht over de stad en omgeving. Aangezien de zon al onder ging en de top nog bijna een uur lopen was, besloten we weer terug te lopen. Met het laatste licht liepen we het steilere gedeelte af om vervolgens het laatste vlakkere stuk met de zaklamp van de telefoon weer beneden aankwamen.

Na zo’n lange dag met een paar goede activiteiten erbij, was het hoog tijd om ons weer goed vol te stoppen. In de buurt van ons hostel is een straat waar allemaal tentjes eten verkopen. We besloten hier wat te gaan eten. We waren wel wat aan de late kant, want veel tentjes waren al aan het pakken. Uiteindelijk vonden we nog een klein restaurantje waar je goedkoop (4,50) een bak rijst met vlees erop kon eten. Het vrouwtje was nogal karig met het vlees, dus lustte ik nog wat. Ik kocht onderweg nog een kip spies. Ik had die dingen al vaker gezien en was wel nieuwsgierig naar de smaak. De spiesen zijn al voorgegaard en worden daarna op kolen nog gegrild. Tijdens het grillen gaan er nog een paar sausjes op en eet smakelijk!

Een gedachte over “A forgotten war

Plaats een reactie