De grote stad is verruild voor een kleinere en dat merk je direct. Niet meer op elke hoek een Starbucks, minder lawaai (op het centrum na dan) en je kunt makkelijk genieten van een prachtige omgeving. Het stadje Chuncheon is omgeven door wateren en bergen. Tussen de gebouwen door kun je hiervan genieten. In tegenstelling tot Seoul waarbij je vooral naar het volgende gebouw kijkt; ook dit heeft uiteraard zijn charmes.

De dag begon vandaag met een busrit van ongeveer 1 uur naar de Gugok waterval. Deze 50 meter hoge waterval, met 9 keringen van het water voor het de grond raakt, is een van de bezienswaardigheden in het Banghwasan gebergte. Na een korte klim (lees makkelijk stuk wandelend) van zo’n 15 minuten bereik je de waterval. In Thailand en Laos heb ik ook een aantal watervallen gezien. Toch moet ik zeggen dat deze toch weer heel anders was. Ik heb zelden zo’n bijzondere waterval gezien. Dan bedoel ik vooral bijzonder als in, hoe kunnen ze dit een waterval noemen… bijzonder. Ongetwijfeld ziet de waterval er normaal prachtig uit, maar nu stroomde er een miezerig straaltje water naar beneden. Een beetje zoals een douche op een gemiddelde vakantie bestemming; het was het net niet. Het zal te verklaren zijn door te weinig regenval o.i.d.. Hier had ik nu in ieder geval geen last van. De weergoden zijn mij wel eens beter gezind geweest. Maar we houden de positiviteit erin en gaan gewoon verder.

Er waren nog meerdere routes die je kon lopen en dus kozen we een pad naar de top van de berg. De hoogte viel wel mee. De berg was slechts 400m hoog. Deze klim kostte slechts 30 minuten. Ondanks de korte periode, was het wel even flink doorstappen uiteraard. Veel steile hellingen en een aantal traptreden zorgen voor een goede warming-up. We hoopten te kunnen genieten van de top van de berg, maar helaas lag deze nog 3,5km verderop op 536m hoogte. Hierbij moet je er nog over nadenken dat je het hoogteverschil moet meerekenen. We besloten eerst maar iets te gaan eten en misschien later de top nog op te zoeken.

Zo kwamen we terecht bij een klein dorpje tussen de bergen. We gingen ervan uit dat het dorpje grotendeels zelfvoorzienend zou zijn. Het leek er namelijk niet op alsof er veel contact met de buitenwereld was. Dit vermoedden we, omdat er geen WiFi was 😅… Na een kort stukje lopen en even genieten van de prachtige omgeving, kwamen we uit bij, wat we dachten, een restaurantje. Aangezien alles hier in het Koreaans was en helemaal niks in het Engels wisten we het niet zeker. Gelukkig kom ik met Google translate (offline modus) een heel eind en konden we hier iets eten. We kregen een Koreaanse menukaart, dus wisten niet wat we konden eten. Op een informatiebord voor het dorp zagen we dat je hier bibimbap kon eten, dus namen we dit maar. Letterlijk vertaald betekent dit gemixte rijst. Dit is ook letterlijk wat het is. Je krijgt een kom rijst, een schaal met verschillend groenten en natuurlijk verschillende kimchi. Dit alles aten we op een traditioneel Koreaanse manier. Aan een lage tafel in een kleermakerszit. Een leuke manier om te dineren. Al vind ik een bank met voeten op de tafel net iets comfortabeler. Probeer het maar eens uit 20 minuten in een kleermakerszit met je benen tegen het tafelblad gedrukt. Gelukkig valt het wel mee als je een paar keer gaat verzitten. Daarbij komt het prachtige uitzicht, dus heerlijk kunnen eten.

Met een goed gevulde maag en een kop koffie (deze kregen van de aardige restauranteigenaar aangeboden), vervolgden we onze weg naar boven. Dit was slechts 5 min verderop, maar het bord gaf aan 1,9 km; daar klopte iets dus niet… Vanuit hier konden we nog door naar de top, maar aangezien het al later in de middag was en we liever niet in het donker de berg af wilden, besloten we maar naar beneden te gaan. Dit was een zeer goede beslissing, aangezien het al moeilijk genoeg was in het daglicht. Vergeet niet dag het regende en je dus goed moet opletten waar je loopt, zodat je niet uitglijdt. Beneden aangekomen, namen we de bus terug naar het hostel. Hier hadden we nieuwe kamergenoten. Ik zag een gitaar en vroeg mij dus af of zij muzikanten waren. Dit waren ze inderdaad. Ze trokken van plek naar plek en verzorgden straat optredens. Vanwege de regen, besloten ze nu echter in het hostel op te treden. Misschien heb je het op Facebook voorbij zien komen? De band bestaande uit drie Koreanen? Ik verstond weinig van waar ze over zongen, maar het klonk in ieder geval erg goed. Een mooie afsluiter van de dag lijkt me.In de vorige blog schreef ik overigens nog over een gewonnen knuffel. Ik was vergeten hier nog bij te vermelden dat ik deze aan de eigenaar van het hostel had gegeven. Zij was hier erg blij mee. Ik ook, want nu hoefde ik die suuuuperleuke knuffel niet meer mee te sjouwen de rest van de reis. 😊