Drup…..drup……drup….drup…. Ja hoor, je raadt het vast al wel. De dag begon weer met regen. Vandaag staat op de planning om naar Kaiyukan te gaan. Dit is een Aquarium in Osaka. Helaas begint deze dag ook met regen. De eerste struggeling begon met de reis naar het aquarium. We konden er namelijk niet komen met een JR-line (Japanese Railway). In plaats daarvan moesten we de metro nemen. Nu hebben we een mooie JR-pas, maar moeten we nog betalen of 1:58 min door de regen lopen. De keuze was snel gemaakt; ik betaal wel 0,75 cent voor een ritje naar het aquarium. We wisten nog niet wat we precies konden verwachten van het aquarium. Het enige wat we wisten is dat er vissen zouden zijn. Van de grootte, breedte of inhoud wisten we weinig…..
Eenmaal binnen zagen we al snel mooie vissen. We liepen als eerst door een tunnel waarbij kleine haaien en roggen om je heen zwommen. Dat was wel erg gaaf. Vervolgens hebben van alles en nog wat gezien. Van exotische vissen naar zeeleeuwen, naar pinguïns, naar krabben, naar dolfijnen, naar otters, naar walvissen (denk ik?) en een stelletje kwallen. Kan ik hier echt veel over uitleggen? Nee, helaas. Ik kan slechts foto’s laten zien om je een beeld te geven van het aquarium.
Terug gekomen van het aquarium zijn we naar de Japanse Eiffeltoren gegaan; tenminste zo noemt de lokale bevolking het. Naar mijn idee lijkt het niet echt op de toren. Wel verwachtte ik vanuit daar een mooi uitzicht te hebben over de stad (wacht maar tot het volgende bericht 😜). Het was gelukkig waar. Ik heb een mooi moment uitgekozen om de toren in te gaan en zo een mooie zonsondergang kunnen vastleggen. Het maakt tot nu toe niet uit waar in Japan je bent. Een uitzicht over een stad is altijd mooi om te zien!
Om de avond af te sluiten zijn we de stad ingegaan in het centrum rond Shin-Imamiya (station). Hier hebben we gegeten; veel te duur voor dat wat we kregen. De prijskwaliteit verhouding lag erg laag. Het was een restaurant wat Japans voedsel wilde verkopen, maar daar niet echt in geslaagd was. Om de avond af te sluiten zijn we naar een van de vele grijpkasten gegaan. Echter was dit geen grijpkast, maar eerder een duwkast. Je moest namelijk een staaf een keer naar rechts en een keer naar beneden sturen. Daarna gaat hij naar beneden en moet hij precies in een gat komen. Als dit lukt win je een prijs, maar meestal zit je er net naast. Ahmet ging hier ook op spelen. Na ¥1000 kwam de manager? eraan en legde nog een prijs op hetzelfde vakje. Zo konden we twee prijzen in een keer krijgen. Ahmet dus verder spelen, weer geen prijs. Ondertussen stond er ook personeel te kijken en de situatie te verergeren. Dit deden ze door heel overdreven te kreunen als hij er weer net niet inging. Dit maakte wel dat je wilde doorspelen. Ondertussen liet die manager even zien hoe het moest. In zijn derde en vierde beurt deed hij het goed. Hij gaf ons vervolgens een extra rondje. Er ging meer en meer geld in en de manager legde er steeds meer prijzen in (tot 5 prijzen). Vervolgens had Ahmet ¥ 7000 erin gegooid, 5 gratis rondjes gekregen en nog geen prijs. Tijd om te stoppen dus!
Terug bij het hotel maakten we ons gereed voor een rot nacht. We hadden een goedkoop hotel geboekt (€19,- voor 2 personen), omdat er weinig goedkoops over was. Dit sloeg echter wel alles. Ik mag uiteraard niet veel verwachten van dit, maar alleen de lucht al 😖…. Het is zeg maar dat we het zelf geboekt hadden en wisten dat dit ons te wachten stond, anders konden we zo in red mijn vakantie! De avond was simpel: in het hotel direct het bed in en zo vroeg mogelijk weer vertrekken (07:00 in ons geval!).
Mitchel op Reis 