I’m drinking sweat!

Dag twee is aangebroken en er is ondertussen weer veel gebeurt. De hele dag (vanaf 08:00) hebben we rondgetrokken en zijn we rond 23:15 weer terug in het hostel. De dag begon al met een vraag: wat te eten? Ik op internet gelezen dat de meeste ontbijtjes in Japan bestaan uit: rijst, vlees/vis en miso (Japanse soep). De vraag was of wij dit ook moesten nemen. Al snel bleek van niet. Er is gelukkig ook brood te vinden. Dit is uiteraard wel wat duurder, omdat wij het niet zelf smeren, maar kant-en-klaar kopen.

We hadden voor vandaag met Stephan afgesproken om samen Tokyo te verkennen. Stephan kon ons dan misschien ook al wat tips geven over waar wij naartoe moeten. Wij zijn hiervoor afgereisd naar het district Shinjuku. In de trein hebben we ons kapot gelachen. Wij stapten in met weinig ruimte (vergelijkbaar met lichte drukte in Nederland). Vervolgens werd het bij de volgende halte drukker (vergelijkbaar met de spits). Wanneer je denkt dat het dan vol zit, heb je het mis. Bij het volgende station stonden meer mensen te wachten; niet denkend dat het vol zit, nee, gewoon doorduwen! Elke vierkante centimeter in de trein werd opgevuld, tot er werkelijk waar niemand meer tussen paste. Sta je dan met rugtas en camera opgepropt. Natuurlijk is dit ook een vorm van vriendelijkheid naar elkaar. Hoewel ik in de eerste instantie dacht dat het erg onbeleefd was om zo te duwen, vond ik ook wel dat het erg netjes is. Je zorgt er zo namelijk voor dat een ander ook zijn trein haalt. Het is toch vaak maar voor even dat het zo druk is. Wat vervolgens ook grappig was, is op Shinjuku station. We kwamen daar aan met de trein en zagen allemaal rijen staan. De rijen zorgen ervoor dat de mensen die het eerst op het station komen, ook als eerst de trein in kunnen. Zou misschien wat zijn om in Nederland ook in te voeren. Net als het feit dat je mensen daadwerkelijk eerst uit de trein laat stappen; op een manier dat ze ook de ruimte hebben.

Drie van de hoevelen!
Drie van de hoevelen!

Een ander leuk dingetje in Japan is de hoeveelheid vending machines (frisdrankautomaten). Hier kun je behalve frisdrank ook paraplu’s, koffie, noodles kopen. Nu zou je zeggen dat dat niet zo raar is, omdat dat in Nederland meestal ook wel kan. Het verschil is dat er hier echt veel staan! In een straat staan er vaak al een stuk of 5; dan spreek je notabene over kleine straten. Op elk perron staan er ook minimaal 6, zelf kleine stations. Om een beeld te geven van deze vending machines hebben we een paar foto’s genomen met deze automaten. Het eerste drankje dat we uit zo’n apparaat haalden was Pocari Sweat! Dit drankje is overheerlijk. Het smaakt als aquarius, maar dan verfrissender en minder kunstmatig. Sinds die eerste keer zijn we helemaal verkocht. We zijn opzoek gegaan naar de goedkoopste Pocari Sweat uit een automaat. Momenteel is de goedkoopste ¥100 (~€ 0,75). Je ziet het merk ook overal terug. Op attracties, prullenbakken, auto’s en bussen.

Het eten blijft mij ook nog steeds verassen. Je kan grofweg zeggen dat je bij al het eten rijst of noodles geserveerd krijgt. Vaak zit hier groente/curry, vlees en miso bij. Het restaurant waar we in de avond aten was een soort tapas restaurant. Ik wilde hier wat nieuws proberen, dus bestelde ik o.a. varkenswangen, varkenstong en kippenhuid. De varkenswangen waren overheerlijk! Het was simpel gekruid, maar vol van smaak. De kippenhuid was wel lekker, maar was een beetje vettig. Blijft over de varkenstong… Deze kan ik echt niet aanraden! De smaak is wel aardig, maar het feit dat je een spier eet… Je proeft dit erg goed en maakte de maaltijd niet beter. Verder heb ik er wel geweldig gegeten.

Judo les aan kinderen bij Kodokan
Judo les aan kinderen bij Kodokan

In de middag zijn we ook terug gegaan naar de roots van judo, namelijk Kodokan Judo Institute. Jigoro Kano, de oprichter van judo, heeft het kodokan judo bedacht. Hij bestuurde jaren jiujitsu, heeft vervolgens alle gevaarlijke technieken eruit gehaald en bleef het judo over. In het instituut hebben we een museum bezocht. Hier waren spullen te vinden van en over Kano en het kodokan. Vervolgens hebben we een deel van een judoles aan kinderen bekeken; helaas kon ik zelf niet meedoen…..

Verder hebben we deze dag bezocht:
– Metropolitan Goverment Building Tokyo (zie foto’s van de hele stad)
– Shrine (hier meer over in een ander bericht)
– Tokyo Domme (mini attractiepark)
– Ginza (Pc Hoofdstraat van Tokyo

Een gedachte over “I’m drinking sweat!

Plaats een reactie